Bıkkınlık- Heroes In Crisis #5 İnceleme


Tom King'in "hit" eventi devam ederken biz de son hızla incelemeye devam ediyoruz. Seri ile ilişkimi biliyorsunuz. Her sayı dayanmaya çalışıyorum. Her sayı "Bu doldurma ama artık önemli şeyler yaşanacak" diyorum. Hatta önceki sayıda artık yarıya geldik ve bundan sonra seri başlar dedim ama artık dayanamayacağım. Bu seri gerçekten 4 sayı olmalıydı.

Olmayan hikayeden başlayalım isterseniz. Superman sayının yarısını zaten süper kahramanların depresyonları ile alakalı bir basın açıklaması yaparak geçiriyor ki ona birazdan geleceğim. Booster Gold ve Blue Beetle ise dünyanın en zekice planı ile cinayet dosyalarını Flash'dan almaya çalışırken  Batgrl ile Harley Quinn onları aramaya başlıyor. Bir de tabiki kimsenin takmadığı terapi görüntüleri bulunuyor. Sadece bunlar oluyor sayıda. Hiçbir ilerleme yok. Yine, yine, YİNE!


Kaç sayıdır bu doldurma olaylara sabırlı kalmaya çalışıyorum ama artık yetti. Booster Gold, Blue Beetle vs. olayı ilgi çekici olabilirdi aslında ama bir şey olsaydı. Karakterler düzgün bile davranmıyor. Blue Beetle, kendisi baya zeki biri, Booster Gold gibi birisinin aşırı saçma fikrini dinliyor ve katılıyor. Bunun yanında Batman birkaç panel gözüküyor ve dediği tek şey "Ben Batman'im, ben basın toplantısı yapmam.". Tom King karakterleri ve sorunlarını yeterince önemsemiyor ki bu hikayede hiçbir şey olmamasından sonra olan en büyük sorun.

Büyük kısma gelelim. Superman'in konuşması. Tom King derin bir şeyler yazmaya çalışıyor o belli ama bu konuşma kesik bir biçimde 9 sayfa ilerleyince derin veya etkileyici olmuyor. Sıkıcı oluyor. Tüm sayıya diyebileceğim şey. Sıkıcı. O kadar fazla konuşması olup sadece önceki sayılardan bildiklerimizin bize tekrarlanması kadar saçma, aptalca bir şey yok. Bu sayıyı okumanıza gerek yok. Cidden. Gidin özetini falan okuyun. Ne de olsa özetlerde sadece önemli kısımlar yazar. O yüzden çok uzun olacağını düşünmüyorum.


Bu seri hakkında en çok üzüldüğüm şey böyle bir çizime sahip olması çünkü çok güzel. Hikaye böyle bir çizimi hak etmiyor. Gerçekten muhteşem sahneler var. Superman konuşması sırasında birbirinden bağımsız bir sürü karakter görüyoruz ve bazı sahneler o kadar güzel çizilmiş ki sayfaya bakakalıyorsunuz. Demek istediğim Clay Mann'ı boşuna yılın en iyi çizeri olarak seçmedik.

Sonuca gelirsek Heroes In Crisis dolu bardaktaki son damla, dişteki çıkamayan mısır parçası. Eğer bir sonraki sayı da böyle olursa bardak devrilecek. Bakın Tom King'den nefret etmiyorum. Bazı karakterlerle muhteşem işler çıkarıyor. Şu an bunun yerine Tom King taradından yazılmış bir Booster Gold ve Blue Beetle serisi okumayı çok isterdim ama bazen istediklerimize sahip olamıyoruz.

Notum: 4.3

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.