Sokak Seviyesi | Absolute Carnage Ara Sayıları- 3


Absolute Carnage devam ederken ara sayılar daha da artmaya başlıyor. Bu hafta Miles Morales, Lerhal Protectors ve Venom sayımız var tie-in olarak. O zaman çok uzatmadan hemen sayılara geçelim.

MILES MORALES #1

Sayının hikayesi gayet basit aslında. Miles normal bir gün geçirirken Scorpion etrafa saldırmaya başlar ve Miles onu durdurmaya çalışır ama onunla kapışırken Carnage'ın ordusu saldırmaya başlar. Hikaye ve Saladin Ahmed'in yazımı gayet iyi aslında, hiçbir sorun olduğunu söyleyemem. Aksiyon güzel ve akıcı olmasıyla beraber eğlenceli bir sayı ama sayının asıl sorunu hikayesinden değil gereksizliğinden kaynaklanıyor. Carnage'ın ordusu saldırmaya başlayınca olan olaylar Absolute Carnage #2'nin ikinci yarısı ile aynı. Hiç yeni bir şey olmadığından gerçekten gereksiz hissettiriyor ve beni sinir ediyor. Gidin bu sayı yerine Absolute Carnage #2 okuyun. Tabii muhtemelen diğer sayılarda farklı şeyler görmeye başlarız.


Sayının çizimlerini ise gayet beğendim. Federico Vicentini biraz daha sevdiğim tarzda olan çizgi filmsi bir yapı sergilemiş ve güzel bir estetik yakalamış. Karakterlerin hareketleri ve tiplemeler güzel hazırlanmış. Erick Arciniega'nın renklendirmesi de başarılı.

Notum: 7.0

LETHAL PROTECTORS #1

Lethal Protectors beklediğimin tamamen tersiydi. Sokak seviyesi kahramanların Carnage ile savaşması yerine kapakta bile olmayan Misty Knight'ın Carnage tarikatından kaçmaya çalışmasını okuyoruz. Tüm sayı bundan ibaret. Carnage o sırada tarikat işleri ile uğraşıyor ve Demagoblin'i yeniden canlandırmaya çalışıyor. Hikaye çok da iyi değil, beklentimi karşılamadığını söylemem lazım. Misty Knight çok da ilgimi çekmeyen bir karakter olduğundan kahramanımızın yaptıklarına da heyecanlanamıyorum. Ortalıkta yeni bir şey yok. Yine de Carnage'ın tarikat olayları hoşuma gitti. Canlanmalar olsun, birliktelik olsun o noktalar gayet hoştu.

Flaviano'nun çizimlerini çoğunlukla beğendim, ama karanlık renklerden dolayı bazen çok bir şey anlaşılmıyor. Güzel aksiyon sahneleri hazırlanmış. Demagoblin tasarımı ise baya hoşuma gitti ve daha çok görmek isterim. Kısacası, eğer Cult of Carnage sayısını okuduysanız ve devamını merak ediyorsanız bakabilirsiniz ama ana hikaye için çok bir gerekliliği yok gibi. 

Notum: 6.3

VENOM #17

Venom #17 ise şu ana kadar en sevdiğim ara sayı olabilir. Donny Cates yazdığı için midir bilmem ama ana hikayenin kaynağını en iyi kullanan buydu. Eddie'dense onun oğluna (hangisi olduğunu söyleyemem) ve Maker'a odaklanan hikaye heyecanlı ve zevkli geçiyor. Ayrıca Seperation Anxiety hikayesinin buna bağlanışını çok beğendim ve o sayıyı biraz daha gerekli yaptı. Geçen yıl First Host hikayesini okuyanları da mutlu edeceğini düşündüğüm bir sürpriz var. Yine de sayının çoğu akıcı aksiyon olduğundan çok fazla bir şey yaşanmadığını söyleyebilirim. Cates yazdığı için ve sayının bağlanacağı şeyler merak ettirdiği için gerekli diyorum. Bir ara sayı okuyacaksanız bunu okuyun.

Çizimler de muhteşem diyebilirim. Daha önce de seride birkaç kez gördüğümüz Iban Coello geri dönüyor ve Ryan Stegman olmayınca gelen ve üzülmediğim tek çizer bu diyebilirim. Çizgi filmsi havası ve muhteşem aksiyonun birleşimi ile ortalığa çok güzel bir şey çıkıyor.

Notum: 8.5

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.