Venom #22 İnceleme


Çizgi roman okurken cilt halinde ya da fasikül halinde okumanın kendi artıları ve eksileri vardır. Fasikül halinde okurken sayıları günü gününe okuyabilirsiniz ama büyük ve heyecanlı bir hikaye okurken bazen okuduğunuz şey sizi tatmin edemeyebilir ve bir ay daha beklemeniz gerekir. Venom #22 o durumlardan biri. Okuması keyifli bir sayı ama bittiğinde yeterince şey yaşandığını hissetmiyorsunuz.

Hikayede en son kaldığımızda Carnage bir simbiyot olarak hala yaşıyordu ve Eddie kendisini arındırmak için gittiği adada simbiyot ondan ayrılmıştı. Bu sayıda ise Eddie, simbiyotunu geri kazanmak için hazırlanıyor. Bu kadar. Tüm sayı karakterin hazırlanışını okuyoruz ve sonraki sayı için heyecanlanmamızı sağlayan şeyler son birkaç sayfada oluyor. Arada da sanırım yeni çıkan bir tie-in'e bağlanan minik ve ilginç bir kısım var.

Demek istediğim sayıda bir şeyler yaşanıyor ama hikayeyi etkileyen olay son sayfalarda yaşanıyor. Muhtemelen bir ciltte okusam bu kadar sinirim bozulmazdı ama sayı sayı okuyunca birden ortada kalıyorum. Sayıda zaten çok fazla diyalog olmadığından hızlı ilerliyor ve birden bitiyor. Sayı gerçekten kötü değil hatta birazdan sevdiğim şeylerden bahsedeceğim ama bu kadar hızlı bitişi ve normalden az şey yaşanışı biraz üzüyor.

Gelelim sevdiğim şeylere. Eddie'nin simbiyotsuz ve çaresiz şekilde savaşma isteği gayet iyi gösterilmiş. İnsan doğaya karşıya çatışmasına simbiyot eklenmesi ilginç olmuş ve biraz daha korkunç yapmış olayları. Ayrıca önceki sayıda belirttiğim adanın sadece mekan olarak değişiklik yaratacağı hakkındaki korkum tamamen yok oldu. Adayı etkili bir şekilde kullanacaklar gibi. Son olarak dediğim gibi sayıda ilginç kısımlar var hikaye için ve son sayfalar sonraki sayı için heyecanlanmamda yeterli.


Sayının çizeri yine Mark Bagley ve bu sayı daha çok beğendiğimi söyleyebilirim. Sanırım daha karanlık bir alanda geçtiği için olabilir. Daha korkutucu ve rahatsız edici bir atmosfer yaratılmış, sadece ada için değil ama Dylan kısımları için de aynısı söylenebilir. Hayvanlar baya korkutucu çizilmiş hatta hayvanlarla alakalı çok hoşuma giden bir sayfa da var.

Sonuca gelirsek Venom #22 kötü bir sayı olmasa da beklediğimden hızlı şekilde okunuşu ve beklentimi karşılamamasından dolayı biraz üzdü. Yine de sayı kendi içinde gayet güzel ve keyifli bir okuma yaratıyor. Ayrıca bir sonraki sayı için de baya heyecanlanmamı sağladı. Bu sayının bir köprü olduğuna inanıyorum ve bir daha böyle bir sayıyla karşılaşmayacağımızı umuyorum.

Notum: 7.5

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.