Birds of Prey (And the Fantabulous Emancipation of One Harley Quinn) İnceleme | Spoilersız!


2020'ye girmemiz ile bizi ilk karşılayan çizgi roman filmi Birds of Prey oldu. DC'nin ünlü çizgi roman takımı böylece son zamanların en popüler karakterlerinden olan Harley Quinn önderliğinde beyazperdeye taşındı. Filmi izlemeden önce hiçbir beklentim yoktu, hatta kötü bir şey bekliyordum ama biraz yanılmış olabilirim. Başlıkta da dediğim gibi bu yazı olabildiğince spoilersız olacak.

Hikayeden spoilersız bir şekilde bahsetmem gerekirse Birds of Prey'de birkaç kadın karakterin hikayelerinin Black Mask'e karşı kesişmesini izliyoruz. Bu karakterlerinin birbirlerini tanımaları ve bağlanmalarını izlerken aynı zamanda Harley Quinn'in Joker'den bağımsız bir şekilde hayatına devam edip hala işe yarayabileceğini göstermeye çalışıyor. Tahmin edilebilir bir hikaye olsa da eğlenceli ve yüksek tempolu ilerlediğini söyleyebilirim.


Hikaye ile en büyük sorunum kesinlikle anlatılış tarzıydı. Film hikaye ilerlerken daha öncesine gidip başka bir karakteri anlatmaya ve bu şekilde bağlamaya çalışıyor ama başarısız kalıyor ve odaksız hissettiriyor. Eğer kronolojik sırayla izleseydik belki biraz sıkılırdık ve tempo düşerdi ama daha başarılı anlatılırdı. Bu şekilde saçma geliyor. Az önce dediğim odaksızlık sadece anlatımda değil ama direk filmin geneline yayılı. Birbirinden kopuk sahneler, hangi karakterle uğraşacağını çözememe ve düzgün, belki de başarılı diyebileceğim, sahnelerde bir anda saçmalaması gerçekten çok sinir ediyor.

Karakterlerden bahsetmek gerekirse bu gerçekten bir Harley Quinn filmi olmuş. Onun karakteri daha ön planda ve yoğunlaşılmış ki böylece daha başarılı olmuş. Çılgınlığını da depresifliğini de her yönden izliyoruz. Dedektif karakteri de yine iyi diyebileceklerimden ama Cassandra Cain, Black Canary, Huntress gibi karakterlere düzgünce yoğunlaşılmamış ve hangisine odaklanacağını çözememiş. Karakterleri beğendim ama daha çok üzerlerine yoğunlaşmaları gerekiyordu. Oyunculukları ise gayet beğendim, Cassandra dışında çünkü o bazen sinir etmedi değil.


Filmin ana düşmanı Black Mask ise muhteşem olmuş. Biraz klişe düşman gibi hissettirebilir ama tehditkarlığı, rahatsız ediciliği ve hareketleri ile DC filmleri arasında kesinlikle öne çıkmayı başarmış. Ewan McGregor ise karakteri abartılı ve muhteşem bir şekilde oynamış. Eğlenceli ama bir yandan da korkutucu olmayı başarmış. Aynı şeyi tabi Zsasz için söylemek zor çünkü çok da bir şey yapmayan bir "henchman" olarak gösterilmiş. Yine biraz daha yoğunlaşılabilecek karakterlerden.

Onun dışında yüksek tempoyu koruyan ve eğlenmemi sağlayan en büyük şey kesinlikle aksiyon sahneleriydi. Karakterler arası, karakter ve çevre arası etkileşim çok güzel kullanılmış ve çekilmiş. Hızlı, akıcı ve havalı olmuş. Uzun zamandan sonra bir DC filminde çok CGI olmayan bir son dövüş görünce ve bu güzelce yapılınca baya mutlu olduğumu söyleyebilirim. Aksiyon sahneleri güzel çekilse de filmin geneline bakınca bazı çok memnum olmadığım seçimler bulunmakta. Aynı zamanda filmin kendi müzikleri çok öne çıkmasa da film için özel hazırlanmış şarkıları çoğunlukla beğendim diyebilirim. Suicide Squad'daki gibi hep müzik değişimi olması biraz müzik klibi hissi veriyor tabi.


Sonuca gelirsek Bird of Prey and the  Fantabulous Emancipation of Harley Quinn, daha çok Harley Quinn and the Birds of Prey olsa da sıkılmadan izleyeceğiniz bir çizgi roman filmi olacağını düşünüyorum. Çok büyük eksileri olsa da aksiyonu ve karakterleri ile izletmeyi başarıyor. Cathy Yan başka bir Birds of Prey filmi yapar mı bilmem ama izlediğim film ne kadar karışık bir torba olsa da devamını izlemek isterim.

NOTUM: 6.3

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.