Dark Nights: Death Metal #1 İnceleme!


Scott Snyder’ın ve Greg Capullo’nun bir önceki büyük projesi Metal ben daha siteye yeni başlarken devam ediyordu ve ne başını ne de sonunu incelemiş olsam da aralarda düşüncelerimi belirtmiştim. Metal benim için çok güzel başlayan ama sonlara doğru artık epik olmak için saçmalayan bir hikayeydi. Yine de Snyder’ın Metal’den itibaren başlattığı yolu ve planını gayet beğendim ve takdir ettim. Kendisine istediği özgürlüğün verildiği belliydi ve bundan dolayı planını kusursuz şekilde işlemişti. Şimdi ise Snyder ve Capullo daha da büyük bir proje için yeniden bir araya geliyor. Death Metal hikayesine hepiniz hoş geldiniz. Kahramanlarımız yenildi. Evrenin tanrıçası Perpetua Justice League’i yendi ve tüm evreni kendisini güçlendirecek şekilde yeniden şekil verdi. Artık daha da güçlü olan Perpetua DC’deki 52 evreni teker teker yok ediyor ve giderek durdurulamaz oluyor. Yeni yarattığı evrende ise Justice League parçalanmış durumda. Batman Who Laughs’ın Perpetua’ya sonsuz güç verecek şekilde yönettiği bu evrende League’in birkaç üyesi Batman Who Laughs için çalışmakla zorunlu ve bazı kahramanlar kayıp. Batman ise gölgelerden ilerleyerek takımı yeniden toplamalı, Perpetua’yı güçlendiren ve sonsuza dek tekrar eden krizleri durdurmalı ve Batman Who Laughs’ı durdurmalıdır. Hikayeyi genel olarak spoiler vermeden ancak böyle anlatabilirim. Durumları karışık, riskleri büyük ve aksiyonu bol bir hikaye burada başlıyor.

İlk olarak sayıyı çok beğendim. Keşfetmesi eğlenceli olacak ve bir sürü olay göreceğimiz dolu bir evren yaratılmış. Dolu derken gerçekten dolu. Her adımında yeni şeyler ve eklentiler görüyoruz. Snyder’ın geçen sene çıkardığı ve bu sene Türkçe olarak da basılan Last Knight on Earth hikayesi gibi aynı. Farklı bir evren yaratıldığından dolayı da bir önceki Metal serisinde olan saçma olayları burada daha normal karşılayacağımı düşünüyorum. Bu da ara sayılara olan ilgimi daha çok arttırıyor. Sayının ana olayı daha çok bu evreni göstermekle ilgili olsa da hikaye de baya ilgi çekici. 

Karakterlerimizin umudu kayıp şekilde başlaması ve neler olduğunu anlayamaması hem gizem hem de gerilim katıyor. Bunun üstüne de çok havalı anlar gösteriyor. Üstüne ne kadar son zamanlarda Batman Who Laughs’tan sıkılsam da bu sayıda bulunduğu konumu beğendim. Hep güçlenip güçlenip sonda pat diye yenilmesinden sonra artık istediğine erişmiş şekilde görmek daha çok ilgimi çekti. Ayrıca uyarayım, sayıda baya diyalog ve açıklama var. Snyder’ın bir hikaye başındaki tarzı zaten budur ama yine de uyarmak istedim bilmeyenler için.

Birçoğunuz aklındaki soru ise muhtemelen “Ben ne Metal ne de diğer Snyder hikayelerini okudum, anlar mıyım?”. Tamamen anlayacağınızı düşünmüyorum ama seri bilmeniz gereken çoğu şeyi güzelce anlatıyor. Hatta sadece Snyder’ın hikayelerini özetlemekle kalmıyor ama bir yandan da daha önce bahsedilen ama tam da kavrayamadığımız şeyleri daha güzel bir araya getiriyor. Doomsday Clock gibi bu hikayenin anlamı neydi dediğimiz bir hikayeyi daha mantıklı kılıyor. Bir nevi hem özetleyici hem de toparlayıcı bir sayıydı yani. Bunu da hiç sıkıcı olmayan bir biçimde yapıyor. Hikayeleri okumuş olsam da anlatan, anlatanın anlatış tarzından ve yazımından dolayı ilgimi çekmeyi başarıyor. Hikaye kısmını özetlemek gerekirse çok bir şey olmasa da büyük şeyler tanıtıyor ve gelecek sayılar için heyecan verici şeyler gösteriyor.

Çizime gelirsek tabii ki Greg Capullo yine muhteşem bir işe imza atmış. Tasarımlar, aksiyon sahneleri ve olağanüstü anlar çok güzel ve detaylı resmedilmiş. Ayrıca tüm sayfaya yayılan sahneler de baya başarılı olmuş. Çok daha fazla diyebileceğim bir şey yok çünkü hepiniz zaten Capullo’nun ne kadar başarılı bir çizer olduğunu biliyorsunuz. Snyder ile olan kimyası da harika. Kesinlikle bu endüstrinin en iyi ikililerinden. Sonuca gelirsek, Scott Snyder, nasıl bir evente başlanacağını çok iyi biliyor. Sonraki sayılar için güzel temel atılıyor, merakınız arttırılıyor ve üstüne başarılı bir başlangıç yapıyor. Umalım ki böyle devam eder. Snyder ve Capullo ikilisi beni çok nadiren hayal kırıklığına uğrattı ve bundan dolayı hikayeye olan umudum biraz fazla. Snyder’ın yıllardır hazırladığı Death Metal artık başladı ve bundan geri dönüş de olmayacak. Bir önceki seride başaramamış olsam da bu sefer hem seriyi hem de ara sayıları tamamen incelemeye çalışacağım. Ara sayılar için söz veremem ama olabildiğince deneyeceğim. Hadi artık güzel bir DC eventi okuyalım, özledik ya.

Notum: 9.0

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.