DCeased: Hope At World's End #1 - #3 İnceleme



DCeased 2'ye kadar sitede DCeased incelemesi çıkmayacağını düşünüyordunuz değil mi? Ne de olsa ana seriyi de mini seriyi de inceleyip bitirdim ama yanıldınız. DC, kimsenin beklemediği anda Tom Taylor'ın yazdığı ve her sayı başka bir çizerin bulunduğu bir DCeased serisi duyurdu. Sayıları aşırı kısa olan ve her sayı başka bir hikaye anlatan, ayrıca öncelik olarak dijitale çıkan, sayıları ise üçerli olarak incelemeye karar verdim. Tek sayı olarak diyebileceğim çok bir şey olmadığından toplu incelemenin daha iyi bir fikir olduğuna karar verdim. O zaman uzatmadan serinin ilk üç sayısı hakkında konuşmaya başlayalım.

CHAPTER 1

Konuşacağım sayılar arasında en az diyebileceğim şey bulunan sanırım bu. Sayıda DCeased'in ilk 4 sayısında yaşanan olayları hızlıca Jimmy Olsen'ın gözlerinden okuyoruz ve sonunda da daha önce görmediğimiz bir olaya temel atıyor. Aslında düşünceyi beğendim, çoğunlukla optimist takılan bir karakterin yavaşça tüm umudunu kaybedişini görürken bir yandan da özet okumak güzeldi. Ama bir yandan da dediğim gibi bu bir özet o yüzden çok denebilecek bir şey yok ve biraz da gereksiz hissettiriyor. Yine de tatlı sahneleri ve sondaki görmediğimiz büyük hikayeye temel atılışını beğendim.

İlk sayıyı ise sanırım daha önce hiç içini çizdiği bir sayısını okumadığım Dustin Nguyen çiziyor. Daha çok aydınlık kapaklarını gördüğüm birisinin böyle karanlık sahneler çizmesi çok hoşuma gitti. Sayıda çok iyi bir iş çıkarmış.

Notum: 7.5

CHAPTER 2

İkinci sayı ise muhtemelen bu sayılar arasında en az beğendiğim oldu. Aslında çok da beğenmemek denemez çünkü nefret etmedim ama aynı zamanda baya gereksiz buldum. Sayı tamamen Black Adam'ın zombiye dönüşme hikayesini anlatıyor. Başta karakterin ülkesini koruyuşunu ve ülkesini diğer yaşayan insanlar için açıp açmayacağı hakkındaki çatışmasını okuyoruz. Ta ki Black Adam zombi olana kadar ki bu sayıda karakterin yaşadığı çatışmaları gereksiz kılıyor. Ayrıca zombiye dönüşme biçimi de aşırı saçma ve aptalcaydı. Hadi ısırılsın da bu hikaye de bitsin şeklinde yazılmış.

Bu sayının çizeri ise Renato Guedes. Yine çok bilmediğim bir çizer ama bu sayıda çok da sevdiğimi söyleyemeyeceğim. Kesinlikle kötü değildi ama bazen karakterlerin vücutları bir tuhaf çizilmişti. Dediğim gibi bu sayılar arasından en düşüğü kesinlikle buydu.

Notum: 6.8

CHAPTER 3

Sayılar arasında ise en çok beğendiğim buydu. Hem bu sayılar arasında en farklı olandı hem de şu ana kadarki DCeased sayılarında görmediğimiz şeyler yapan bir sayıydı. Karakterlerin zombilere dönüşmelerini veya kendilerini kurtarmaya çalışmalarını okumuyoruz ama insanları kurtarmaya çalışmalarını okuyoruz. Wally West ve diğer Flash ailesi üyeleri takım olup olabildiğince insan kurtarıp onları başka bir evrene yollamaya çalışıyor ve bunu baya beğendim. Sonunda karakterlerimizin büyük savaşta olmasındansa yerde insanları kurtarması hoşuma gitti. Ayrıca kendi içinde bir nevi mutlu sonu olması bu sayılarda Tom Taylor'ın farklı şeyler de yapabileceğini ve tekrara düşmeyeceğini gösterdi. Diğer sayılar gibi bu da güzel yazılmış ama Wally West'in Tom Taylor'ın en sevdiği karakter olmasından mıdır bilmiyorum ama sanki ona biraz daha özen göstermiş.

Sayının çizeri ise çok sevdiğim Carmine Di Giandomenico. Çoğu kişi bu adamın Flash çizişini çok sevmiyor ama ben bayılıyorum. Bu sayıda da biraz aceleye getirmiş hissettirse de çok beğendim. Belki de benim sevdiğim tarza daha yakın olmasındandır.

Notum: 8.5

Bu üç sayının incelemesinden bu kadardı. Sonraki sayılarda görüşmek üzere.

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.