Venom #25 İnceleme


3 ay beklemenin ardından sonunda istediğimiz sayı Venom #25 çıktı. Venom Island'ı sonlandırmanın yanında Donny Cates'in hazırladığı Venom yolundaki ilk fazı tamamlayacak sayıya olan beklentimi olabildiğince düşük tutmaya çalışıyordum. İlk nedenim genel olarak bu hikayeyi diğerlerine göre düşük bulmamdı, diğer nedenim ise Cates'in hala büyük hikayelerine final yazmada iyi olduğunu düşünmememdi. Neyse en iyisi uzatmadan sayıya geçeyim.

Hikaye kaldığımız yerden devam ediyor. Carnage, Eddie'yi ele geçirmiş durumda ve Dylan bu sırada babasını kurtarmak için bir Venom T-Rex olarak saldırıya geçiyor. Sayı bu olayı anlatırken bir yandan şu ana kadar yaşanan önemli olayları anlatıyor seride ve gelecek hikayeler için de bazı ipuçları bırakıyor.

 Sayı normalden uzun olsa da çoğunu özetle geçiriyor diyebilirim. Bu olayı normalde sevmesem de hem 3 boş ayın getirdiği bazı boşlukları doldurmak hem de seriye yeni başlamak isteyenler için güzel bir şey yapıyor. Bunları Eddie'nin düşünceleri ile yeniden okumak güzel olsa da dediğim gibi sayının büyük bir kısmı buna harcanıyor. Yani eğer özet falan okumak istemiyorsanız fiyata değmeyebilir.

Sayının geri kalanında da çok fazla şey olduğunu söyleyemeyeceğim. Hikayeyi gayet güzel tamamlıyor ama Dylan'ın güçlerinin hala açıklanmaması olayları biraz daha tuhaf yapıyor ve bazı şeyler olunca "Bu da olabiliyormuş" diyoruz. Çok bir açıklaması olmuyor. Ayrıca sonraki hikayeleri tanıttığı sahne sayının kesinlikle en heyecan verici kısmıydı. Cates hala cebinde bir sürü heyecan verici hikaye saklıyor gibi. Son olarak ise hikayedeki diyalogları çok iyi buldum. Eddie olayları açıklarken diyaloglarında daha önce anlatmadığından dolayı getirdiği bir suçluluk var ve bir yandan da bu yolculukta edindiği güzel şeyleri anlatırkenki tatlılığını da hissedebiliyorsunuz. Duygular çok güzel ifade edilmiş.


Duyguları gösteren bir diğer şeyse Mark Bagley'nin bu sefer takdir ettiğim çizimleriydi. Aksiyon sahnelerinde hala eylemleri çok iyi gösterdiğini düşünmesem de Eddie'nin 9 panellik konuşma kısımlarında ifadeler çok güzel çizilmiş. Ayrıca bahsettiğim gelecekteki hikayeleri gösteren sahneyi özlediğim Ryan Stegman çiziyor ve muhteşem bir iş yapmış.

Sonuca gelirsek Venom Island, Absolute Carnage'tan sonra minik bir rahatlık olacakmış gibi başlasa da hiç öyle değildi. Ne kadar ilginç bir hikaye olsa da 25. sayıya uzatmanın getirdiği yavaşlık ve sayılarda çok az şey yaşanması hikayeye büyük bir zarar verdi. Serideki en iyi hikaye olmasa da sevdiğim kısımlar oldu. Gelecekteki hikayelerden umudum baya yüksek.

Notum: 8.3
Hikayenin Genel Ortalaması: 7.9

Ek Not: Sayıda bir tane fena  olmayan bir hikaye var ama çok bir önemi olmadığından ve odağım ana hikaye olduğundan puana katmadım.

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.