Batman #98 İnceleme | Bir Arkadaşa Veda


Tom King’in dayanılmaz, acı verici serisi bittiğinde bir şey için çok mutlu, bir şey için de çok üzülüyordum. Mutlu olma sebebim bir sonraki gelecek yazarın kesinlikle King’den daha iyi bir iş çıkaracağından emin olmamdı. Üzülme sebebim ise gelecek yazarın King’in bıraktığı boşlukları ve yarım kalmış işleri bitirmek için uğraşacak olmasıydı. Tynion çoğu olayı zaten ilk sayısı ile kapamıştı ama seri içinde devam eden ama bir türlü sonuca ulaşamayan bir boşluk vardı. Alfred... Son kaldığımızda Batman zehir ile baş başa savaşmak için uykuya dalmıştı ve kimi görsün? Alfred. Bruce, Alfred ile yüzleşmeli ve artık bazı şeyleri geride bırakması gerektiğini öğrenmelidir ama bunu yapmaya çalışırken dışarıda kaos vardır. Punchline, Batman’i öldürmeye gelmiştir ama Harley Quinn buna izin vermeyecektir. Ne de olsa bu karakterler arasında bir rövanş gerekiyordu. Catwoman ise arkaplanda kendi adımlarını atmaya karar verir.
İlk olarak söylemeliyim bu sayı serideki en iyi sayı olmasa da kesinlikle en duygusalıydı. Bunun yanında bu hikayedeki en iyi sayı olmayı da haketti. Bunu da sadece tek bir hamle ile yaptı ki o da Alfred. Bu bir Alfred’e görüşürüz sayısı gibiydi. Alfred’e adanan bir tek sayı vardı ama o mini hikayeler içeriyordu Alfred’in bulunduğu, bu ise daha bir etkili olmuş. Batman’in son bir kez Alfred ile konuşmasını okumak çok duygulu ve güzel yazılmıştı. Tynion bu ilişkiye değer verdiğini seride birçok kez gösterdi ve bu sayıda da büyük kapanışını yaptı. Ayrıca hikayenin yavaş hissettirme olayı da bu sayı ile çok güzel bir şekilde kapatıldı. Diğer konulardan bahsetmezsek olmaz. Punchline vs Harley Quinn baya güzel hazırlanmıştı ve biraz da Punchline’a olan ilgisizliğimi seri de biliyor gibi hissettim. Harley’nin kimse senin geçmişini önemsemiyor gibi tepkiler vermesi tam aklımdan geçen sözlerdi. Yine de kapışmanın biraz fazla diyalog bazlı olduğunu düşünüyorum. Catwoman ve diğer kötülerin rahatına bakması olayı ise gerçekten güzeldi. Tüm bu büyük olaylarda diğer kötülerin ne yaptığını güzel göstermiş yazar.
Jorge Jimanez yine muhteşem bir iş çıkarmış sayıda. Aksiyonun akıcılığı, karakterlerin duyguları muazzam yansıtılmış. Alfred’in yüzündeki minik gülüşü Jimanez tarafından görmek çok tatlıydı. Bu sayıda biraz daha renklerin öne çıktığını düşünüyorum. Harley ve Batman’in bulunduğu rengarenk yerin yavaşça alevlere bürünüşü, Batman’in hayalindeki renklerin parlaklığı çok güzel olmuş. Gözler için bir ziyafet resmen. Dediğim gibi Tom King’in başaramadığı duygusallığı yazar tek bir sayıda başardı. Bu hikayede büyük bir parlama sayısı olduğuna inanıyorum. Tüm o zehir olayları buna güzel hazırlık yapmış. O yavaşlık hissini de kapamayı başardı. Umarım bundan sonra sadece daha yukarı çıkarız. Tynion ve Jimanez’in 100’e doğru olan yolu gerçekten umut verici. NOTUM: 8.7

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.