DCeased: Hope At World's End #7 - #9 İnceleme



DCeased olayları ana seride ne kadar iyi ilerlese de dijital alanda hislerim biraz karışıktı. Puanlarım da tutarsız gidiyordu. Bilemiyorum ben mi aynı şeyleri görmekten sıkılıyordum yoksa gerçekten bir sorun mu vardı. Son birkaç sayı hep beklentimin altında çıkmıştı. Bakalım bu sefer fikirlerim değişmiş mi? CHAPTER 7

Bu sayıda ana hikayemiz kaldığı yerden devam ediyor. Black Adam ve zombi ordusu Jotunheim’a saldırıyor ama kahramanlar buna izin vermeyecek. Derhal herkesi kurtarmaları gerekmektedir. Doğru anladıysam bu hikayedeki ilk büyük parçanın sonu. Kahramanlar bu büyük tehdit ile ilk kez yüzleşiyor. Sayı çok bir şey ifade etmiyor ve okuyup bitiriyoruz. Hep gördüğünüz şeyler tekrarlandığından sıkılabiliyorsunuz. Açıkçası bu ana hikaye yerine o tek sayılık olaylar hep daha güzel geliyor. Renato Guedes’in çizimlerinin de yardım ettiğini söyleyemeyeceğim. Çok ağır bir hissi olmasının yanında sayıya yakışmıyor. Bu ana hikaye kısımlarının en iyi sayısı olsa da bu çok bir şey ifade edemiyor. NOTUM: 6.3 CHAPTER 8

İşte yan hikayelerin daha güçlü olmasından bahsederken bunu diyordum. Hikaye gayet basit ve tahmin edilebilir ama bir yandan da tüm bu ağır hikayelerin yanında tatlı olmayı ve güldürmeyi başarıyor. Detective Chimp, bir kız ve atı güvenli bir yer için yola çıkar ama saldırıya uğrarlar. Bunun üzerine de diğer kahraman hayvanlar işin içine girer. Samimi, güzel diyaloglar bulunduruyor sayı. Bu tek sayılık hikayeler arasında favorim diyemesem de rahatlatıyor. Unkillables serisinden tanıdığımız Karl Mostert de bu sayı için geri dönüyor. Kendisi bu serinin çizer kalitesine göre gayet iyi. Önceki mini serisine göre biraz daha tanınmaz ve aceleye getirilmiş hissettiriyor ama bu renklendirmeden dolayı da olabilir. NOTUM: 7.5 CHAPTER 9

İlgimi çekemeyen ana hikaye ile bu sayıda devam ediyoruz. Kahramanlarımız gelecek tehdidin farkındadır ve bir plan yapmaya çalışmaktadırlar. Belki de onları bu durumdan kurtarabilecek bir kişiyi de bulmuş olabilirler. Genel olarak sayı biraz daha hazırlık amaçlı ve diyalog bazlı ama hiç de fena değildi. Kahramanları bir arada görmek hoştu ve güzel anlar da yaratılmış. Muhtemelen ilerisi için de önemli olacak şeylerim temeli atılmış. Dediğim gibi çok iyi değil ama bu sayılar arasında en iyisi. Bu sayıda ise Marco Failla geri dönüyor. Bu seride birden fazla kez gördüğümüz iki çizer var. Biri Guedes, diğeri ise Failla ve bunlar arasından rahatlıkla Failla’yı tercih ederim. Biraz daha açık ve akıcı bir çizimi bulunuyor ve okurken de sıkmıyor. Bu tarz biraz daha umut içeren sayılara çok daha uyuyor. NOTUM: 7.8 Sayılarımız böyle gördüğünüz gibi. Çok da başarılı oldukları söylenemez. Görünen o ki bu seri sadece biraz dijitalde de satalım diye yapılmış, Tom Taylor’ın da gözleri kapalı şekilde yazdığı bir seri. Geriye 5 sayı kaldı ve umarım işleri ilk birkaç sayıdaki gibi yoluna sokabilirler.

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.