Dark Nights: Death Metal #5 İnceleme

 


Death Metal’in artık son ayına girmemiz ile okurların merakı artmaya başlıyor. Scott Snyder’ın bir süredir DC’nin geleceğini hazırlayan event olarak tanıttığı hikaye sadece Future State’i değil ama sonrasını da planlayacak. Bu konunun etrafında büyük bir heyecan dönüyor bir süredir. Ben de tüm bu ortalama ara sayıların ve büyük olmaya çalışan ana sayıların arasında bu geleceği merak etmeye çalışıyorum. O zaman artık sonlara gelirken bir kez daha Death Metal konuşmaya ne dersiniz? 


İşte beklediğiniz sayı geldi okurlar. Kahramanlarımız 1000.yenilişinin ardından bir kez daha ayağa kalkar ve son bir kez savaşmaya karar verir. En sefil hallerinde ise Doom Metal hikayesinden Lex Luthor ve ekibi onlara katılır. Ekip, evrenin sırlarını çözmeye başlarken Darkest Knight’ı bu sefer durdurabilecek şeyi bulurlar. Tüm kahramanlar ve kötüler bir araya gelir, tüm manyak planlar devreye girer ve herkes hazırdır ama Darkest Knight yalnız değildir. O da kendi orduları ile gelmiştir.



Bu sayıyı beğenmedim ama geçen sayıdan bir tık daha iyiydi. Bir önceki sayının bunaltıcı ve bıktırıcı bir tarafı vardı ama bu sayı yine bir şeyler sunmayı başardı. İlk olarak sevdiğim bir şeyden bahsedeyim sayı hakkında. Bu hikaye büyüklük hissini vermeyi başarıyor. Ne kadar güçlü yazılmasa da büyük ve önemli bir hikaye olduğunu anlayabiliyorsunuz. Bu zaten bir eventin sahip olması gereken en önemli şeylerdendir. Gerilimi arttırarak ve daha fazla karakter katarak bunu başarıyla göstermişler. Bunun yanında her şeyi Future State’e bağlayacak olayın anlatılışı fena değildi. Eğer biraz daha düzgün şekilde anlatılsa severdim ama çok karmaşık yapılmaya çalışıldığı için sevmektense sadece mantıklı geldi.


Gelelim bu sayı hakkındaki en büyük sıkıntıma ki sanırım daha önceden de bir incelemede bahsetmiştim kısaca. Bu event ne olmak istediğini bilemiyor. Aşırı saçma ve eğlenceli olabilecek şeyler gösteriyorlar ki bu bende eventi ciddiye almamam gerekiyormuş gibi bir his uyandırıyor. Daha sonra ise aşırı ciddi konuşmalar dönüp, “derin” ve “felsefi” şeyler söyleniyor. Yani birkaç dakika önce bana kocaman bir Batman’e dönüşen kale gösterdiniz ve onun ardından bunu ciddiye mi almamı istiyorsunuz? Ya aşırı Metal ve çılgınca takılın ya da gerçekten distopik bir ciddiyet sunun. İkisini de aynı anda yapmaya çalışınca işe yaramıyor. 



Çizimler hakkında yine bir şikayetim yok. Capullo yine döktürmüş ve bir sürü güzel dizayn göstermiş. Kale Batman bile çok detaylı ve harika gözüküyor. Bunun yanında bir sürü karakteri aynı panele sıkıştırıyor ve göz yormamayı başarıyor. Bir sürü kahramanın bulunduğu anlar çok güzel ve bir sürü detay ile dolu. Batman bir ekip ile geliyor ve yakından baktıkça arkalarda daha fazla uzun zamandır görmediğim karakter fark etmeye başlıyorum. Bu alanda seri çok başarılı. 


Death Metal yine çok etkilemeyen bir sayı ile önümüzden geçti. Yine de dediğim gibi geçen sayı kadar sıkıcı değildi. Eğer artık biraz daha o büyük savaşa odaklanırlarsa belki aklımızda kötü bir event olarak kalmaktansa eğlenceli diyip geçmemizi sağlayabilir. Ne kadar sayılara karşı hoşnutsuzluğumu göstersem de ilerisini gerçekten merak ediyorum. Scott Snyder’ın dediği gibi Future State’e doğru bir zemin yaparlarsa sonu hoşuma gidebilir ve bu yüzden hikayenin devamı ilgimi çekmeyi başarıyor. 


Notum: 6.5

Hiç yorum yok:

Blogger tarafından desteklenmektedir.